Artık kimse masal anlatmasın!
Bu ülkede gençlik bitiyor…
Ama öyle sessiz sedasız değil…
Bağıra bağıra, göz göre göre bitiyor!
Bir zamanlar hayal kuran gençler vardı…
Şimdi ise sadece kaçmanın yolunu arayan bir gençlik var!
Çünkü siz bu gençlere yaşanacak bir ülke bırakmadınız!
Okudular…
Çabaladılar…
Gece gündüz emek verdiler…
Peki sonuç ne oldu?
İş yok!
Gelecek yok!
Adalet yok!
Ama torpil var…
Adamcılık var…
Haksızlık var!
Sonra çıkıp diyorsunuz ki:
“Gençler neden gidiyor?”
Gitmez mi?!
Bu ülkede kalan ne kazanıyor?
Çalışanın emeği çalınıyor,
hak edenin hakkı verilmiyor!
Gençler artık mücadele etmiyor…
Çünkü siz onların umutlarını öldürdünüz!
Evet, açık açık söyleyelim:
Bu ülkede gençlerin hayalleri öldürüldü!
Kimi bavulunu topladı gitti…
Kimi gitmek için gün sayıyor…
Kimi ise burada kalıp yavaş yavaş tükeniyor…
Daha acısı ne biliyor musunuz?
Kimse sorumluluk almıyor!
Herkes konuşuyor…
Herkes izliyor…
Ama kimse “biz yanlış yaptık” demiyor!
Çünkü işinize gelmiyor!
Ama gerçek değişmiyor:
Bu ülke gençliğini kaybediyor!
Ve siz hâlâ koltuk derdindesiniz…
Hâlâ makam peşindesiniz…
Hâlâ kendi çıkarlarınızı düşünüyorsunuz!
Yarın bu ülkeyi kim yönetecek?
Kim üretecek?
Kim sahip çıkacak?
Boş koltuklara mı konuşacaksınız?
Sessiz sokaklara mı nutuk atacaksınız?
Unutmayın!
Gençliğini kaybeden bir ülke…
Sadece bugünü değil…
Geleceğini de kaybetmiştir!
Ve o gün geldiğinde…
Ne bahane bulabileceksiniz…
Ne de saklanacak bir yeriniz kalacak!
